می‌خندی،

و جهان دوباره معنا می‌گیرد،

در انحنای لبانت

جهانِ کوچکی از روشنایی متولد می‌شود،

و من،

زنِ بی‌پناهِ شعر،

در پناهِ صدایت پنهان می‌شوم.

از سه نقطه ...